| Ašalsķša | Dagatal | Dorgveiši | Greinar | Stangveiši | Skotveiši | Korkur | Myndaalbśm | Tenglar | Smįauglżsingar | Um Veišivefinn |
Nżskrį
Notendanafn:
Lykilorš:
Muna lykilorš | Bśin/n aš gleyma lykiloršinu???
 Ašalsķša >> Greinar >> Stangveiši >> Fluguveiši >> Bišin į enda

Titill: Bišin į enda

Žaš er alltaf sami skemmtilegi skjįlftinn ķ mönnum žegar veiši hefst. Bišin langa į enda og veišimenn endasendast eins og kįlfar aš vori ķ sjóbirtingsįr sem opna sumar hverjar 1.aprķl og sķšan koll af kolli. Myndir af af stórfiskum og sögur af miklum aflabrögšum einkenna nokkuš umfjöllun dagblaša svona ķ byrjun veišitķmans. Nokkuš er um aš veišmenn sem eru aš eiga viš 70 - 90 cm. og žašan af LENGRI stórfiska setji ķ višhengi aš fiskarnir hafi veriš vel haldnir, svona eins og įstęša sé til aš afsaka veišina. Žaš er enginn įstęša til aš afsaka vorveišar į sjógöngufiski, svo lengi sem menn vilja stunda žęr og žęr eru leyfšar meš lögum. Stašreyndin er sś aš vorveiši į stórum sjóbirtingum er įvķsun į mjósleginn hrygningarfisk ķ mörgum tilfella og žaš aš reyna aš fita žį meš oršinu “vel haldnir” gengur bara ekki upp. Žaš sem veišimenn ķ vorveiši eiga aš hafa fyrst og sķšast ķ huga er aš mešhöndla vorfiskinn meš tilliti til įstands hans. Reyna aš koma fisknum į sem styšstum tķma aš landi, gefa sér góšan tķma ķ aš koma honum ķ gang įšur en honum er sleppt lausum meš žį frómu bęn į vörum aš hann hafi žetta af og komi aftur śr sjó stór og stęšilegur til aš auka kyn sitt og stękka ennžį meira. Og allir sem stunda vorveišar žar sem žeim er gert aš sleppa fiski eiga aš kunna aš SLEPPA FISKI. Žaš var mynd af einum flottum Skaftfellskum urriša ķ Morgunblašinu ekki fyrir löngu sem aš sögn veišimannsins fór frjįls ferša sinna skömmu sķšar. Ķ žvķ tilfelli hefši alveg veriš óhętt aš bęta minningargrein um slįpinn viš greinina, žvķ veišimašurinn hélt honum uppi į sporšinum sem er įvķsun į daušdaga. Fiskur sem tekinn er upp į sporšinum slitnar aš innan, žaš blęšir śr tįlknum, hryggsśla fer śr lagi sem orsakar innvortins blęšingar og allt žetta dregur dżriš til dauša. Žaš er allstašar hęgt aš finna rįšleggingar um sleppingar į netinu og ķ ritušu mįli veišitķmarita og ég hvet ykkur veišifélagar góšir sem hafiš žaš į dagskrį aš sleppa einum og einum fiski, aš kynna ykkur hvernig best er aš standa aš žvķ.

Ég hef veriš spuršur aš žvķ af hverju ég sé aš sleppa fiski og svariš er einfalt. Ég sleppi fiski žar sem ég tel aš žaš eigi viš og hvar skyldi žaš nś vera?. Jś, ķ įm sem eru af einhverjum įstęšum ekki ķ góšu įstandi, žar sem stofnar eru į nišurleiš. Rįš žeirra sem eiga aš heita gęslumenn įnna hafa veriš frekar einstefnukennd. Sleppa skal seišum og helst ķ miklum męli.

Lįtum fiskinn um aš višhalda kyni sķnu įn ķhlutunar mannsins. Žaš er kynferšissamband sem gengur illa upp.

Seišaleppingar eru sóun į fjįrmunum og hęttulegar stofunum aš mķnu įliti. Žaš skiptir engu mįli hvort um er aš ręša seiši sem eru undan heimastofni ešur ei. Aš sleppa seišum af heimastofni er bara lenging ķ hengingarólinni, žessari sem aš lokum gengur frį įrbśunum. Žį į ég viš hinum eina sanna villta fiski sem įtt hefur óšöl sķn ķ viškomandi į kynslóš fram af kynslóš ķ žśsundir įra og hefur žróast meš žeim hętti sem kemur fram ķ sérstöku śtliti og einstökum hęfileikum til aš komast af. Sį fiskur var ekki getinn ķ seišiaeldisstöš, heldur vann hann fyrir sérkennum sķnum meš žvķ aš hį eitilharša lķfsbarįttu sem gerši hann aš einstöku dżri ķ rķki nįttśrunnar. Atlantshafslaxinn, sjóurrišinn, sjóbleikjan, brśni urrišinn allt eru žetta fiskar sem hafa ręnt veišimenn svefni um aldir og oršiš stórskįldum aš yrkisefni og fyrirmyndir myndlistamanna.

En hvernig er nś įstandiš į žessum stofnum ķ dag. Ķ mörgum löndum žar sem hinn villti Atlantshafslax gekk ķ miklum męli finnst ennžį eitthvaš af śrkynjušum laxfiskum ķ įnum. Į einhverjum tķmapśnkti misstu menn sjónar į žvķ hvernig best vęri aš mešhöndla įr og vatnakerfi ķ sįrum og fóru aš ala seiši og sleppa ķ miklum męli til björgunar laxastofnum.. Ķ mörgum žessara landa er žaš sama uppį teningnum hvaš varšar urrišann. Bretar Skotar og Ķrar eru slęmir hvaš žetta varšar og setja upp hįtķšissvip žegar žeir tala um “smolt releasing programs” svona eins og veriš sé aš vitna ķ gušspjalliš sem gleymdist. Enda er įstandiš žannig aš žaš veršur aš sleppa fiski svo žeir geti veitt. Žaš er dapurlegt.

Hér į landi gripu menn seišasleppingaprógramiš į lofti įn umhugsunar og til langs tķma var žvķlikt rugl ķ gangi ķ žessum mįlum aš halda mętti aš brjįlašir menn hefšu žar einir rįšiš ferš. En svo brįši ašeins af mönnum og nś segja slepparar aš allt sé ķ lagi žvķ nś sé sleppt af “heimastofni” Ég vona aš menn įtti sig įšur en allar įr verša oršnar stśtfullar af eymingjum sem eru eins og laxar ķ laginu en hafa smįtt og smįtt tapaš žvķ sem er allra mikilvęgast – hęfninni til aš komast af og geta af sér heilbrigša einstaklinga meš sterk erfšagen.

Eldisfiskurinn er stórhęttulegur villtu stofnunum, um žaš efast menn ekki ķ dag.

Ekki veršur hjį žvķ komist žegar žessi mįl ber į góma aš minnast stórslysanna sem tengjast skjókvķaeldi į laxi. Hrikalegt magn af fiski hefur sloppiš śr kvķum śt ķ lķfkerfiš og nęrtękt er aš nefna Noreg sem hefur veriš ķ fararbroddi laxeldisžjóša, en įriš ķ įr viršist ętla aš verša algert metįr hvaš varšar brotthvarf laxa śr kvķum hjį žeim fręndum okkar.
Barįtta Noršmanna og reynar flestra annarra laxeldisžjóša viš laxalśs, mengun frį kvķum, sjśkdóma og afleišingar stórfelldrar erfšamengunar viršist engan enda ętla aš taka. Įstandiš er hrošalegt og ef einhver segir annaš er hann bara ekki ķ lagi. Og aš lokum varšandi sleppingar. Žaš eru bżsna margir sem halda žvķ fram aš allur fiskur drepist eftir aš honum er sleppt. Žetta er allsendis rangt og sett fram af žekkingarleysi. Ef fiskurinn er mešhöndlašur rétt žį lifir hann góšu lķfi žaš stašfesta merktir fiskar sem endurveišast ķ fullu fjöri.

Aš setja sig ķ samband

Ég var staddur viš fallega urrišaspręnu į heitum sólardegi og žaš gekk mikiš į. Fiskurnn var aš éta śt um allt og greinilegt aš pöddulķf var meš įgętum viš įna. Ég veiddi fallegan fisk og sįlgaši honum fyrir vķsindin. Innvolsiš fór ķ glerkrukku meš vatni. Fiskurinn var eins og flestallir fiskar sem ég hafši veitt śr žessari frjóu spręnu, algerlega śttśtinn af fęšu og žar kenndi żmissa grasa. Vatnakušungar brśnir og svartir, lirfur af mörgum geršum, svartar, brśnar, grįar, gręnar, blóšormur, litlir hvķtir ormar, nokkrar śtgįfur af vorflugum og eitt hornsķli. Eftir vandlega skošun kķkti ég ķ boxiš mitt og valdi mér nokkrar flugur sem lķktust žvķ sem ég sį ķ krukkunni. Sķšan hófust tilraunaveišar. Til aš byrja meš setti ég undir hefšbundar silungaflugur og streemera. Allt var žaš eftir bókinni,ég fékk nokkrar snarpar tökur en svo ekki söguna meir. Žį reyndi ég stórar žurrflugur og fékk višbrögš en lķtiš meira. Aš žessum leik loknum tók ég mér pįsu og fylgdist um stund meš atferli fiskanna sem voru aš taka ķ yfirboršinu. Žegar ég setti Caddisflugurnar undir fóru hlutir aš gerast og žaš sama įtti sér staš žegar ég setti litlu lirfuefitirlķkingarnar undir. Caddis ljósbrśnn og dökkbrśnn, Black gnat, lķtiš Héraeyra og lķtil Toppflugupśpa, allt gaf žetta hin einu sönnu višbrögš. Fiskurinn fór ķ žessar flugur vegna žess aš žęr lķktust žvķ sem hann var aš éta og vegna žess aš žęr bįrust aš honum į ešlilegan hįtt. Į einum staš žar sem ég gat séš vel ķ vatniš sį ég tvo stórfiska koma į hęgri siglingu į eftir hornsķlum og fylgja žeim eftir eins og skugginn žar til žeir alltķeinu lögšu til atlögu. Ķ annan staš sį ég stórkjaft hreinlega soga onķ sig klasa af flugum en slķka klasa mį oft sjį ķ lygnupollum viš bakka eša viš straum. Höršustu fluguhnżtarar hnżta svona klasa og reyndar setja žessir snillingar helst ekkert undir sem ekki į einhvern hįtt tengir žį fiskunum sem žeir eru aš eiga viš. Ég dįist aš žessum mönnum og reyni af fremsta megni aš taka žį mér til fyrirmyndar. Žaš er žessi hliš fluguveišanna sem er svo įhugaverš en krefst žolinmęši og athygli og getur į stundum tekiš dįlķtiš į taugarnar.

Til langs tķma įtti ég alltaf nokkra Nobblera ķ boxinu mķnu svona til “vonar og vara” Ég taldi mér trś um aš žeir vęru svo góšir leitarar en veit aš įstęšan var óöryggi, ég hafši einhverntķmann veitt svo vel meš svörtum Nobbler og var oršinn hįšur honum.

Talandi um Nobblerinn žį į ég ķ minningarbankanum skemmtilega sögu um notkun į žessari ófreskju sem mér er illa viš aš kalla flugu.

“Žś ętlar žó ekki aš kasta žessu ógeši”

Žaš er sólrķkur morgun viš Litlį ķ Kelduhverfi. Ég staulast frammśr finn kaffiilm śr eldhśsinu og veit aš veišifélaginn er kominn į lappir. Viš Einar Ólafsson vinur minn og veišifélagi til margra įra höfšum veriš lengi aš um nóttina. Fariš nišur aš ósi og séš hafiš loga og veitt nokkra sjóbirtinga. Śr stofuglugganum žar sem sér nišur į kvķslina sem liggur nišur meš Skślagarši og geymir žessi lķka ósköp af stórum brśnum urrišum sé ég hvar Einar Ólafsson hįlfveltur nišur brekkuna į nįttslopp og inniskóm. Į endanum į flugustönginn sé ég stóra flśrosentbleikan Nobbler dingla til og frį ķ morgunsólinni eins og veifu į burtreišastöng. Žessi bar gęlunafniš Ms. Pink. “Ef hann setur žetta fyrir fiskana žį flytja žeir aš heiman” hugsa ég meš sjįlfum mér.
Mikiš hafši veriš reynt viš žessi stóru įtvögl sem sveimušu um lygna kvķslina meš opinn kjaftinn frį morgni til kvölds og hįmušu ķ sig mżflugur og annaš góšgęti. Ekkert hafši dugaš veišimönnum nema žaš allra smęsta ķ boxunum, pķnulitlar žurrflugur og nympur og afraksturinn ķ engu samręmi viš erfišiš og tķmann. Nś hvķldi oršin dįlķtil helgi yfir žessu rķki brśnu urrišanna.

Ég stekk śt og kalla į Einar sem er kominn śt į mišja göngubrśna sem liggur yfir kvķslina. “žś ętlar žó ekki aš kasta žessu ógeši, žaš er bannaš meš lögum” Einar horfir glottandi į mig og kastar dręsunni langt śt į spegilinn. Žegar Nobblerinn lendir er sem sprengja hafi sprungiš og urrišarnir sem höfšu veriš aš éta sķnar mżflugur ķ mestu makindum, endasendast meš bošaföllum ķ allar įttir. Einar dregur Nobblerinn viršulega aš sér og žį gerist žaš. Nešar ķ kvķslinni, marga metra frį nęrfatableika skrķmslinu myndast alda sem stękkar og stękkar.

Mér er til efs hvor varš meira undrandi urrišinn eša Einar žegar žeir tengdust. Ķ žaš minnsta stigu žeir bįšir einkar mikilfenglegan strķšsdans, urrišnni ķ metershęš ofar vatnsborši og Einar eins og žįttkaandi ķ heimsmeistarakeppni brakedansara į göngubrśnni..

Eftir hetjulega barįttu Einars viš stórfiskinn uršum viš aš drepa urrišann vegna žess aš hann hafši magagleypt Ms. Pink.

Žess ber aš geta aš žessi Nobbler sem Engilbert Jensen fullyršir aš heiti Wooly Bugger, er įlķka stór og 28 gr.Toby og ég er ennžį aš klóra mér ķ hausnum yfir žessari skyndilegu gešbilun urrišans.

Nęst žegar viš hnżtum stóran nįttkjólableikan Nobbler (Wooly Bugger) undir ęttum viš aš gamni aš reyna leita aš fyrirmyndinni ķ nįttśrunni. Ef einhver finnur hana žį mun ég ķ vitna višurvist éta allar veišihśfurnar mķnar.

bestu kvešjur
Pįlmi Gunnarsson
©2003 Pįlmi Gunnarsson- Allur réttur įskilinn


Skošuš: 1345
Einkun: Einkun: 10 Atkvęši: 1 (Einkun: 1 = verst, 10 = best)
Skrįš: 06/04/2004
Höfundur / Heimild:
Heimasķša / netfang höfundar:
Skrįš af: Admin
Ummęli: 1 Ummęli | Gefa žessari grein einkun

Af Mjón
12/04/2004
skemmtilegt:)


Til baka

Setja veidi.is sem upphafssķšu Setja sem bókarmerki ķ vafranum žķnum Copyright © 1995-2010 Veišivefurinn® Allur réttur įskilinn. Fara efst į sķšu